Een echte fettuccine alfredo draait om boter en Parmezaanse kaas, en wie plantaardig kookt grijpt dan al snel naar cashews of een pak plantaardige room. Het kan ook met een blik witte bonen. Het idee komt uit The Vegan Bean Cookbook van de Siciliaanse receptenschrijver Andrea Soranidis, dat Plant Based News op 23 oktober 2026 overnam. Hieronder staat onze versie, omgerekend naar grammen en met wat je moet weten om de saus echt glad te krijgen.
Waarom bonen werken als roomsaus
Cannellinibonen hebben een dunne schil en een melige binnenkant. Gepureerd met een beetje vocht worden ze zijdezacht, zonder de nootachtige zoetheid van cashews. De saus is daardoor neutraler en laat de citroen en de knoflook meer spreken. Edelgistvlokken geven de kaasachtige, hartige toon die je van een alfredo verwacht.
Het grote voordeel tegenover een cashewroom is dat je niets hoeft te weken. Een blik bonen staat in de voorraadkast, en in een kwartier staat dit op tafel. Je krijgt er bovendien een portie peulvruchten bij, en daar komen de meeste mensen per week nog altijd te weinig aan toe.
Benodigdheden voor twee tot drie personen
- 2 eetlepels olijfolie
- ½ ui, fijngesnipperd
- 2 teentjes knoflook, in dunne plakjes
- 1 theelepel chilivlokken
- 1 blik cannellinibonen (400 gram), afgespoeld en uitgelekt
- sap van 1 citroen, plus de rasp van 1½ citroen om af te maken
- 1 eetlepel edelgistvlokken
- 240 milliliter hete groentebouillon
- 370 gram fettuccine of andere pasta
- een handje peterselie, peper en zout
- een keukenmachine of staafmixer
Cannellinibonen vind je in elke supermarkt bij de peulvruchten in blik of pot. Witte bonen in tomatensaus zijn het niet, je wilt ze naturel. Edelgistvlokken liggen in de natuurwinkel en in steeds meer supermarkten, meestal bij de kruiden of tussen de vegaproducten. De bron rekent de hoeveelheid pasta voor twee personen, maar dat is een stevige portie. Met een salade erbij kom je er met drie mensen ook goed mee uit.
Zo maak je het
- Verwarm de olie in een ruime koekenpan op middelhoog vuur en fruit de ui twee minuten tot hij zacht is.
- Voeg knoflook, chilivlokken en bonen toe en bak dat nog vijf minuten mee. Wordt het te droog, doe er dan een scheutje water bij.
- Doe het mengsel in de keukenmachine met het citroensap en de edelgistvlokken en pulseer tot een grove puree.
- Zet de machine op een lage stand en giet de hete bouillon er beetje bij beetje bij, tot de saus romig is. Breng op smaak met zout en peper.
- Kook de pasta in ruim gezouten water beetgaar, voor fettuccine zo’n zeven tot acht minuten. Schep vlak voor het afgieten een klein kopje kookwater apart.
- Giet de pasta af, doe hem terug in de pan en schep de saus erdoor. Voeg scheutje voor scheutje kookwater toe tot de saus fluweelzacht om de linten hangt.
- Maak af met citroenrasp, gehakte peterselie en versgemalen peper.
Waar het misgaat, en hoe je dat voorkomt
De meest gemaakte fout is te weinig mixen. Een bonenpuree die nog korrelig is, voelt in je mond als hummus over pasta, en dat is niet de bedoeling. Laat de machine echt even draaien en giet de bouillon langzaam in, dan wordt het glad. Met een staafmixer lukt het ook, als je de bonen in een hoge beker pureert.
Het tweede punt is het kookwater. Het zetmeel daarin bindt de saus aan de pasta, precies zoals bij onze plantaardige carbonara. Giet het niet allemaal in een keer bij, want een te dunne saus krijg je moeilijk weer dik.
Wil je meer groente op je bord, dan passen doperwten, spinazie of geroosterde broccoli er goed doorheen, zo stelt Soranidis zelf ook voor. Ik zou er in deze tijd van het jaar een handvol geroosterde paddenstoelen bovenop doen. Die geven nog meer hartigheid, en dan mis je de Parmezaan echt niet.
