4 Redenen waarom ik met de échte Jezus aan tafel wil

Jezusaantafel (1 van 1)

De pannen vliegen over het aanrecht. Snijden, smeren, koken. Tussendoor doe ik mijn oorbellen in en steek mijn haar op. Zelfs wat lippenstift op mijn lippen. Eventjes verder en de kerstmaaltijd is gelukt. Geslaagd, gezellig en al dat. Maar goed, terwijl ik aan het uitbuiken ben, begin ik na te denken. Weg te dromen over: 

  1. óf er nog een toetje bij kan (JA)
  2. over de échte Jezus. Die man die ik pas later ben gaan waarderen.

Mag ik je een verhaaltje vertellen? Jij mag me bekritiseren. Graag. Of het met mee eens zijn. Nog beter.

Beetje over mij, ik ben theoloog. Ik heb de Bijbel bestudeerd, of, een poging tot. Dit heb ik met plezier gedaan vooral omdat ik de ruimte had om kritisch te zijn.  Het was voor mij een reallife Da Vinci Code want ik ontdekte zoveel nieuws over iets wat me zo bekend was:“Is dit echt waar??” .    Waar ik onder andere achter kwam is dat het beeld van Jezus door de eeuwen heen veel imago’s heeft gehad. Vrij weinig die historisch kloppen. 

De SUPERMAN die hij nu is geworden trek ik in twijfel. Hij heeft nog net geen cape. Alhoewel er veel bombarie om hem heen is ontstaan, zijn er een aantal eigenschappen die volgens mij wel waar zijn, maar die niet altijd benadrukt worden. Daar dacht ik aan toen ik aan tafel zat. Die eigenschappen zijn bijzonder. Heel bijzonder.

Dus wanneer ik de tafel weer opnieuw zou dekken en de kerstservetten neerleg, zou ik hem uitnodigen. Dit is waarom:

1. Jezus was een activist. In de letterlijke betekenis van het woord. Actief zijn. Hij eiste van de mensen om hem heen dat ze in handelen lieten zien wat voor mens ze wilden zijn. Letterlijk. Concreet. Actief. Praat niet, maar DOE. Laat zien wat voor wereld je wilt. Geen woorden, maar daden. JEP ik heb zojuist die zin geschreven.

2. Jezus was een rebel. Hij durfde tegen de grote orde in te gaan. Tegen de overheersende groep te zeggen waar hij voor stond. Hij werd niet voor niets gekruisigd want hij heeft mensen op de tenen getrapt. Maar hij liet zich niet weerhouden en wist dat hij een risico nam om op zijn kop te krijgen. Petje af. Ik zou twee keer achter mijn oren krabben.

3. Jezus was een minimalist. Hij wilde een wereld waarin mensen zich niet richtten op materiaal, niet op geld, niet op spullen. Hecht geen waarde aan dat wat je op aarde in materiaal opbouwt maar richt je op de ander, richt je op de toekomst. In spullen vind je geen langdurig geluk of bevrediging. 

4. Jezus had naastenliefde tot in de puntjes begrepen. Naastenliefde klinkt misschien zachtaardig. Maar echte naastenliefde is heel hard werken. Want het betekent dat je vaak mensen moet confronteren, dat je iets van je eigen wereld moet opgeven, dat je een visie voor ogen hebt en dat je de leiding durft te nemen. Keihard werken.

Ik zit in de auto terug naar Utrecht. Wat kan ik hier eigenlijk veel van leren. 

Ik wil leren van die daadkracht. Van het goede willen doen. Van naastenliefde tot in de puntjes. Van minimalist en rebel zijn. Omdat het anders kan. Omdat het vaak anders moet. Omdat de oplossingen vaak al op tafel liggen. Vlak onder je neus. Aan je vork. 

Bij deze nodig ik hem uit aan de kersttafel. Er staat een bordje vrij. 

Wie zou jij uitnodigen aan de kersttafel?

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *