Mijn Favoriete Beleg – Nee, ik weiger dit verhaal te vertellen

Toast Beleg (3 van 4)

Mijn lunch bestaat meestal toch uit brood. Tja. Veel te praktisch! Ik krijg nog weleens vragende blikken naar mijn boterhammetje. Want wat zit er dan op?? Ik geef toe dat het als veganist eerst zoeken is omdat over het algemeen dierenproducten zijn die we met z’n allen op brood smeren. Maar er is meer! Er is altijd meer! Vooral wanneer je net even verder kijkt. Dus vandaag mijn top 3 belegde broodjes.

Mag ik je dan ook delen wat er in mijn hoofd om gaat? Ik wil het zo graag!  

Toast Beleg (4 van 4)

Ik heb soms een tijd lang iets waar ik me heel obsessief mee bezig houd. Dat kan zijn een bepaald blog, veganisme, leren haken, een soort thee of een persoon. Nou nu het volgende…

Een aantal maanden geleden keek ik een documentaire over Anthony Robbins. Ken je die man? Die grote man! Die life coach! Ik vond hem altijd ontzettend fout. Maar de laatste tijd ging ik filmpjes van hem kijken. Ik kijk nu ineens totaal anders naar mijn grote vriend PIEKEREN. Soms heel productief gepieker (veganisme) en soms erg niet productief gepieker. Mijn persoonlijke favoriete pieker vragen zijn de WAT ALS vragen. Zo heb ik heel veel leuke ‘wat als’ momentjes over de bruiloft. Ik heb al meerdere keren voor me gezien hoe ik struikelend de kerk in val en Wout me van de grond voor het altaar plukt. Oh ja, er is ook al geregeld rode wijn over de jurk gevallen. Maar ook serieus gepieker, zoals wat als er dit of dat met iemand gebeurt, of met mij?

Waarom doet mijn mind dit???

Voor sommige mensen is dit zorgen maken een dagelijks probleem. Eigenlijk is depressief zijn chronisch zorgen maken. Wat als ik me altijd zo voel? Waar komt het vandaan?  Maar Anthony Robbins vertelt daarover het volgende. Al die gedachtes zijn simpelweg een gewoonte. Het is iets wat je jezelf vertelt. Opnieuw en opnieuw. Je gaat er naar handelen en gedragen. Zelfs je lichaam gaat er naar luisteren. Het is een gewoonte. En ja, alle gewoontes kunnen verandert worden..

That is it.

Wanneer je jezelf een verhaal vertelt “Mijn leven slaat nergens op”. Dan ga je daarnaar handelen. Je gaat er minder op uit, maakt minder sociale contacten, zit binnen en TADAAH we hebben een leuke vicieuze cirkel. Je hebt je leven snert gemaakt en je verhaal wordt weer bevestigd. Mensen die gelukkig zijn, ZIJN niet gelukkig, ze ZIEN geluk en handelen ernaar. Het zou heel goed kunnen dat ze in precies dezelfde omstandigheden leven als een depressief persoon. Ze vertellen zichzelf alleen een ander verhaal.

Wat als je simpelweg dat verhaal zou veranderen? Blijf denken…

Ik durf te wedden dat dit op heel veel terreinen geldt. Ik heb het vooral ervaren bij het vinden van mijn verloofde. Op het moment dat ik stopte met afvragen “Waar is hij toch??” en tegen mezelf vertelde “Ik weet dat de ware er is voor mij, ik ga rustig rondkijken en ondertussen geniet ik van mijn leven”. Vervolgens veranderde daardoor mijn houding. Ik was totaal niet wanhopig, genoot van alle mensen die ik ontmoette en was ontspannen. Dan vind je de ware. Ik zweer het je, toen kwam Wout. Ik wist ook meteen dat het nu goed was.

Toast Beleg (1 van 4)

Hoe kan ik dit aan veganisme linken?

Ik ben al jarenlang fan van Colleen Patrick Goudreau. Een activiste waar je U tegen zegt. Niet zo iemand die boos op de Dam staat met een bord van gevangen dieren, maar iemand die kookboeken maakt, YouTube filmpjes, Podcasts en lezingen. Ze gaat erop uit en maakt verbinding met mensen. Alles met een prachtige lach en mooi haar. Laatst vertelde ze een lijst met eigenschappen van een productieve activist. Daarbij zegt ze met nadruk (en zo te horen met een brok in haar keel):

“An effective activist always, really always is hopeful. Always looks at the positive. Sees the good in others. Because without that, there is no chance or change. This takes actual courage. Strenght. Don’t allow yourself the luxury of negativity. Positivity is not just for Christmas, it is for every moment.”.

We kunnen genoeg slechts zien en ervaren. Maar je bent hier voor een reden. Niet om te lijden en nog een verhaal toe te voegen aan de negatieve cirkel, maar om het goede te doen en het goede te zien. Daar vindt verandering plaats. Dit alles is simpelweg een keuze. Ook in de meest depri momenten. Jep. Always. Always. Het is altijd een keuze (ik ga hier mensen boos mee maken).

Toast Beleg (2 van 4)

Dus ondanks dat de donkere avonden soms wat overweldigend zijn, zal ik always, always het mooie zien. Wat een eten, wat een warmte, wat een liefde. Ik weiger een negatief verhaal te vertellen, want ik heb ook dat belachelijk malle aapje op mijn schouder. Iedereen heeft dat malle negatieve aapje. Maar ik weiger zijn verhaal te vertellen. Niet over mijzelf, niet tegen mijzelf, niet tegen anderen.

Dat betekent niet dat ik het leed niet zie in de wereld. Ik zie het leed van de dieren, van de natuur, van de planeet en een ieder die daarop leeft.  Toch, always always look at the positive. Vertel de waarheid en zie altijd het positieve in anderen. Want dan ga je ernaar handelen. En dan gaan mensen naar je luisteren. En dan is er de mogelijkheid voor een ander verhaal. Dat verhaal komt dan uit. Always, always.

Wow wat een kerstverhaal!

Nu naar mijn broodjes. Want die wachten op mij.

  1. Pindakaas, banaan met chocolade hagelslag en een snufje kaneel
  2. Hummus met gebakken zongedroogde tomaat, linzen en een blaadje spinazie
  3. Avocado, limoen en tomaat

Trackbacks

Geef een reactie